Remblokken: wanneer u ze echt vervangt

De remblokken zijn het deel van het remsysteem dat beroepshalve slijt: ze zijn gemaakt om zelf te slijten in plaats van de remschijf. De vraag is niet of u ze vervangt, maar wanneer — en het antwoord is geen kilometerstand.

De dikte, het getal dat telt

De dikte van een nieuw remblok verschilt per model. De minimumdikte geeft de fabrikant op, meestal rond 2-3 mm, en onder 3 mm loont het al om ze te vervangen: het resterende materiaal wordt veel sneller heet, en een lange remming bergaf kan het boven de temperatuur brengen waarvoor het is gemaakt.

U meet aan de buitenrand, kijkend door de spaken van de velg. Is de velg dicht, dan moet het wiel eraf. Met ervaring meet u het zelf; bij twijfel gaat u naar een garage: remmen zijn een veiligheidssysteem.

De signalen die eerder komen

1. Het metalen piepen bij licht remmen. Dat is geen defect: veel remblokken hebben een lipje dat de schijf raakt als het wrijvingsmateriaal bijna op is. Het is gemaakt om gehoord te worden.
2. Het waarschuwingslampje op het dashboard, als de auto een slijtagesensor heeft. De sensor is een draadje dat samen met het remblok slijt: gaat het lampje branden, dan is de grens bereikt en moeten de remblokken vervangen worden.

Een geluid dat alleen koud optreedt, bij de eerste remmingen 's ochtends, is vaak geen slijtage maar een laagje roest op de schijf. Het verdwijnt na een paar keer remmen. Blijft het, dan is het iets anders.

Een lang of sponzig pedaal is geen slijtage

Waarom ze per paar op dezelfde as worden vervangen

Remblokken worden altijd samen op dezelfde as vervangen. Een nieuw blok rechts en een versleten blok links betekent een verschillende remwerking tussen de twee wielen, dus een auto die naar één kant trekt precies op het moment dat hij rechtdoor moet gaan.

Voor en achter slijten daarentegen met een verschillende snelheid: voor gebeurt het grootste deel van het remwerk, dus meestal gaan de voorste minder lang mee. Ze hoeven niet samen vervangen te worden, maar als u de voorste vervangt, is het verstandig ook de achterste te controleren.

Elektrische parkeerrem

Bij auto's met een elektrische parkeerrem worden de zuigers van de achterste remklauwen met het diagnoseapparaat teruggezet (servicemodus), niet met de hand: ze forceren kan het motortje van de remklauw beschadigen.

Waar u op let terwijl ze eruit zijn

• De remschijf. Op de schijf staat de minimumdikte gestempeld: ligt de gemeten dikte daaronder, of zit er aan de rand een randje dat u met uw nagel voelt, dan wordt de schijf samen met de remblokken vervangen.
• De geleidepennen van de remklauw. Ze moeten met de hand te bewegen zijn. Zitten ze stroef, dan blijft de klauw gedeeltelijk remmen en slijten de nieuwe remblokken sneller.
• Het peil van de remvloeistof, dat stijgt als de zuigers worden teruggeduwd. Stond het al op maximum, dan moet er vooraf vloeistof worden afgenomen, niet achteraf.

Het inremmen

Nieuwe remblokken hebben een inrijperiode op de schijf nodig, die de fabrikant van de remblokken opgeeft. In die periode remt de auto iets minder direct en moet u lange, harde remmingen vermijden: het materiaal kan verglazen en gaan piepen.

Deze aanwijzingen zijn algemeen: voor de waarden en procedures van uw auto geldt de handleiding van de fabrikant.